طبیعت و آرامش

طبیعت با عناصر زیبا و دل ربایش، همواره مایه ی آرامش، نشاط، شادمانی و زمینه ساز ترقی و پیش رفت بشر بوده است. ارتباط با طبیعت و گوش سپردن به آوای آن، آرامش درون را برمی انگیزد و به دنبال آن، انسان لذت و شادی راستین را در خود احساس خواهد کرد. انسان وابسته و نیازمند طبیعت است و این نیاز به دلیل بالا بودن میزان اکسیژن در طبیعت و هماهنگی خارق العاده ی آن است و هر قدر در این زندگی ماشینی بیش تر پیش برود، این احساس نیاز و خلاء ناشی از آن بیش تر خودش را نشان خواهد داد. بنابراین می توان گفت که رفتن به آغوش طبیعت، پارک ها و تفریح گاه ها، انجام فعالیت های باغبانی وکشاورزی، می تواند به رشد هیجانی، جسمانی و روانی افراد، کاهش استرس های روانی و افزایش رضایت از زندگی و تحکیم کانون گرم خانوادگی،کمک بسیاری کند. رفتن به طبیعت باعث صمیمیت و انبساط خاطر افراد شده و ناراحتی ها و کدورت ها را کم رنگ می کند. تأثیرات مثبت سفر به طبیعت، فقط در هنگام سفر نیست، حتی مدت ها قبل از سفر اعضای خانواده دچار شور و هیجان شده و افسردگی ها فراموش می شود و یاد و خاطره ی سفرها همیشه در ذهن باقی می ماند و هیچ چیز نمی تواند جای گزین لذت یک سفر خانوادگی شود. سفر به کوهستان، قدرت اراده و پشتکار را در انسان افزایش می دهد. سفر به بیابان، تأثیرات روان شناختی عظیمی دارد که منجر به احساس آرامش درونی ما خواهد شد. علاوه بر این، خلوت و تنهایی که در این شرایط برای فرد فراهم می شود، به او فرصت خوب فکرکردن، تمدد اعصاب و مرور مسائل زندگی را می دهد که در نتیجه شرایط بهتری برای رشد توانایی ها و حل مشکلاتش، فراهم می شود.
بزرگ شدن شهرها، کوچک شدن خانه ها را به دنبال دارد. این تراکم جمعیت، علاوه بر خستگی های ناشی از کار و تلاش، روح و جسم افراد خانواده را، آزار می دهد. در این شرایط رفتن به دل طبیعت و دیدن مناظر زیبا و دل پذیر، بهترین اوقات فراغت برای خانواده خواهد بود. بنابراین باید سعی کنیم که با برنامه ریزی منظم، ساعاتی از هفته را به گردش در طبیعت اختصاص دهیم. حفظ ارتباط با طبیعت چه به صورت ارتباط نزدیک و فعال مثل باغبانی، کشاورزی و… و چه ارتباط غیرفعال مثل مشاهده ی گل و گیاهان و… به کاهش بیماری ها، تقویت جسم و روان و شادی افراد خانواده به خصوص کودکان و نوجوانان کمک شایانی می کند و همانند یک داروی سحرآمیز برای برطرف ساختن نیازهای درونی انسان و افزایش بهداشت روانی عمل می کند و پایه گذار یک «خانواده ی سالم» و «جامعه ی سالم» خواهد بود.